Nowotwory układu moczowo-płciowego

Do nowotworów układu moczowo-płciowego zaliczamy: nowotwory złośliwe jądra, raka prostaty (rak gruczołu krokowego), raka pęcherza moczowego, raka nerki oraz raka prącia.

Wspólną cechą nowotworów układu moczowo-płciowego jest zwykle brak wyraźnych symptomów świadczących o pojawieniu się choroby. Te niecharakterystyczne objawy sprawiają, że pacjenci poddają się często właściwemu leczeniu zbyt późno. Z tego powodu niezwykle ważna jest profilaktyka, czujność onkologiczna i regularnie przeprowadzane badania kontrolne.

W większości wypadków wystarczy raz w roku udać się na wizytę do urologa, aby zwiększyć szansę na wykrycie nowotworu we wczesnym stadium rozwoju.

Rak prostaty (rak gruczołu krokowego)

Rak prostaty zajmuje drugie miejsce pod względem zachorowalności na nowotwory u mężczyzn. Czynnikiem sprzyjającym jego powstaniu jest niewłaściwa dieta, palenie tytoniu, predyspozycje genetyczne oraz wiek.

Objawy raka prostaty są czasem mylone z chorobami układu moczowego i zanim zostanie postawiona właściwa diagnoza mija czas, który odgrywa kluczową rolę w leczeniu. Jak podkreślają eksperci - sukces terapii zależy od stopnia zaawansowania choroby w momencie jej wykrycia.

Początkowe zmiany daje się stosunkowo łatwo leczyć, a rokowania są dobre. Leczenie raka prostaty zależy od wielu czynników, opiera się przede wszystkim na operacji chirurgicznej (np. przy wykorzystaniu chirurgii robotycznej - robot da Vinci), radioterapii, a także hormonoterapii.

Specjaliści zalecają, aby każdy mężczyzna po 40 roku życia, raz w roku odbywał kontrolę urologiczną.

Rak nerki

Rak nerki zaliczany jest do grupy tzw. nowotworów układu moczowo-płciowego i stanowi 3% zachorowań na wszystkie nowotwory złośliwe w Polsce. Częściej chorują mężczyźni, a czynnikami sprzyjającymi powstawaniu raka nerki jest otyłość, palenie papierosów i nadciśnienie, wiek powyżej 60 lat oraz niektóre zespoły chorób genetycznych.

Objawy raka nerki są niespecyficzne. Tylko u co dziesiątego pacjenta pojawia się ból w okolicy lędźwiowej, wyczuwalny guz i krwiomocz. Zwykle nowotwór nerki jest rozpoznawany w wyniku badania USG lub tomografii komputerowej.

Szczegółowy plan leczenia raka nerki uzależniony jest od pogłębionej diagnostyki, która ma na celu określenie stopnia ewentualnego rozsiania. Na tej podstawie podejmuje się decyzję o przeprowadzeniu operacji całkowitego lub oszczędzającego usunięcia nerki.

W przypadku rozsiania nowotworu stosuje się terapię celowaną molekularnie lub immunoterapię (refundowana również w Polsce). Chorzy z odległymi przerzutami leczeni są paliatywnie z zastosowaniem radioterapii.

Rak pęcherza moczowego

Rak pęcherza moczowego - zaliczany do grupy nowotworów układu moczowo-płciowego - zajmuje czwarte miejsce pod względem zachorowalności na nowotwory w naszym kraju. Występuje częściej u mężczyzn, niż u kobiet, a szczególnie narażeni są panowie w szóstej dekadzie życia.

Czynnikami ryzyka wpływającymi na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów pęcherza moczowego są palenie tytoniu, alkoholizm oraz przewlekłe stany zapalne pęcherza.

Podobnie jak w przy wielu innych nowotworach, rak pęcherza moczowego rozwija się bezobjawowo, a pierwszym symptomem pojawienia się choroby jest najczęściej intensywny krwiomocz. Dopiero zaawansowane stadium nowotworu daje bardziej charakterystyczne objawy, takie jak ból, powiększone węzły chłonne, wyczuwalny palpacyjnie guz.

Leczenie raka pęcherza moczowego uzależnione jest od stopnia zaawansowania choroby i złośliwości guza. W pierwszej kolejności polega na przezcewkowej elektroresekcji guza, po której następuje chemioterapia lub immunoterapia.

W najbardziej zaawansowanych przypadkach usuwa się cały pęcherz. Ze względu na budowę pęcherza w leczeniu stosuje się także wlewy, mające na celu pobudzenie układu immunologicznego.

Nowotwory złośliwe jądra

Najczęstszą lokalizacją nowotworów zarodkowych, które należą do grupy schorzeń układu moczowo-płciowego - są jądra. Nienasieniaki stanowią 60% nowotworów zarodkowych, a nasieniaki 40% nowotworów jądra. Rak jądra występuje dość rzadko - szacuje się, że stanowi 1% wszystkich nowotworów złośliwych u mężczyzn.

Najczęściej spotykanym objawem nowotworu jądra jest bolesne powiększenie jądra - jest ono twarde i wyraźnie cięższe. Podejrzenie choroby nowotworowej powinien nasuwać również obrzęk jądra, niereagujący na leczenie zachowawcze.

Diagnostyka nowotworów jądra opiera się na badaniu USG moszny i jamy brzusznej. W przypadku wykrycia niepokojącej zmiany wykonuje się badanie histopatologiczne.

W przypadku nasieniaków leczeniem z wyboru jest postępowanie chirurgiczne (orchidektomia) w każdym stopniu zaawansowania klinicznego. Wybór leczenia uzupełniającego zależy od stopnia zaawansowania nowotworu (aktywna obserwacja, chemioterapia, radioterapia). Podobny plan terapii stosuje się w przypadków nienasieniaków jądra.

Rak jądra jest nowotworem o bardzo dobrym rokowaniu, a odsetek przeżyć 5-letnich sięga 90%.

Więcej informacji na temat nowotworów układu moczowo-płciowego poniżej: