Rak kolczystokomórkowy skóry (carcinoma spinocellulare) to inwazyjny nowotwór złośliwy wywodzący się z keratynocytów. Może powstać w każdym miejscu na skórze lub w błonach śluzowych. Rak kolczystokomórkowy ma wygląd długo niegojącej się rany, brodawkowatej zmiany.

Według Krajowego Rejestru Nowotworów w Polsce notuje się każdego roku kilkanaście tysięcy zachorowań na niebarwnikowe nowotwory skóry. Rak kolczystokomórkowy to drugi najczęściej występujący rak skóry.

Poniżej najważniejsze informacje dotyczące przyczyn, objawów oraz dostępnych metod leczenia tej choroby.

Rak kolczystokomórkowy skóry

Przyczyny rozwoju i geneza choroby związana jest z ekspozycją na promieniowanie UV, przewlekłym zakażeniem (m.in. HPV 16, 18) oraz immunosupresją. Rak kolczystokomórkowy skóry (SCC) może rozwinąć się samoistnie lub na podłożu nadmiernego rogowacenia naskórka lub też leukopatii.

Najczęściej występuje na skórze twarzy (nos, policzek, warga górna), na małżowinie usznej, skroniach, owłosionej skórze głowy, grzbietu ręki, sromu i prącia.

Rak kolczystokomórkowy – objawy i diagnostyka

Rak kolczystokomórkowy skóry rozwija się dość szybko jako płaskie owrzodzenie otoczone szerokim, wałowatym naciekiem. Owrzodzenie pokryte może być grubym strupem, pokrywającym czerwone ziarninujące dno. Objawem raka kolczystokomórkowego może być także wybujała, grzybiasta brodawkowata zmiana bez owrzodzenia.

Rozpoznanie kliniczne nowotworu skóry powinno zostać potwierdzone szczegółowym badaniem histopatologicznym wycinka tkanki nowotworowej.

Rak kolczystokomórkowy skóry ma większy od raka podstawnokomórkowego potencjał do tworzenia przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych oraz przerzutów odległych. Wskazane jest przeprowadzenie diagnostyki obrazowej: USG regionalnych węzłów chłonnych, USG jamy brzusznej, RTG klatki piersiowej.

ZOBACZ: CZERNIAK SKÓRY

Leczenie raka kolczystokomórkowego skóry

Wybór metody leczenia raka kolczystokomórkowego zależy od umiejscowienia zmiany pierwotnej. Leczenie radykalne polega na usunięciu podczas zabiegu chirurgicznego zmiany z marginesem zdrowych tkanek.

Rak kolczystokomórkowy skóry poddaje się dobrze leczeniu promieniami jonizującymi (radioterapia).

W przypadku niskiego ryzyka nawrotu choroby dopuszcza się metody leczenia miejscowego: laseroterapię, krioterapię, ekektrokoagulację lub zastosowanie 5-fluorouracylu.

U niektórych pacjentów z przerzutowym lub miejscowo zaawansowanym rakiem kolczystokomórkowym skóry można stosować terapię celowaną przeciwciałami monoklonalnymi.

Rokowanie w przypadku raka kolczystokomórkowy skóry jest pomyślne w okresie bez przerzutów. Jak podkreślają eksperci w tej grupie chorych udaje się osiągnąć nawet 90% wyleczeń. Liczba wyleczeń zmniejsza się do 40-50% w przypadku przerzutów do okolicznych węzłów chłonnych.

ZOBACZ WIĘCEJ: NOWOTWORY SKÓRY